Coaching Across Cultures

Coaching Across Cultures: Adapting Communication for Greater Impact

Cross-cultural coaching is not about changing who we are as coaches. It is about expanding how we listen, connect, and serve.

Communication in coaching is a unique kind of conversation. It requires more than asking good questions or listening well. It calls for flexibility, sensitivity, and the ability to adapt to different ways of thinking, working, and expressing meaning.

Even when people come from the same culture, misunderstandings can still happen. When coaching someone from a different cultural background, the question becomes even more important: how can a coach adjust their communication so that the coaching conversation becomes more effective, respectful, and useful for the client?

One of the most essential coaching competencies is the ability to build rapport and trust between coach and client. A practical way to do this is to learn how the client prefers to communicate and work.

For example, some clients may prefer a direct, fact-based, and clear communication style. They may say what they think without much hesitation or indirectness. Other clients may place greater value on warmth, emotional consideration, and relational sensitivity. They may appreciate a coach who communicates with care and shows genuine interest in how they feel.

Another simple but meaningful practice is to learn about important holidays and cultural occasions in the client’s country. This not only gives both parties something natural to talk about before moving into work-related matters, but also helps the coach plan more thoughtfully.

For example, Japan has a series of national holidays known as Golden Week, commonly observed between April 29 and May 5. It is usually wise to avoid scheduling important coaching or work-related conversations too close to that period. Learning a few basic greetings in the client’s language can also create warmth and connection very quickly.

At the same time, coaches should be careful not to generalize. Not everyone from the same country shares the same values, habits, or way of thinking. I have noticed that executives who have lived or worked in several countries often develop their own blend of cultural influences. Their communication style may be shaped not only by nationality, but also by education, career experience, personality, organization, and life journey.

A useful approach is to observe the client with curiosity rather than assumption.

In communication style, notice whether the client tends to communicate directly or indirectly, formally or informally, with emotional sensitivity or primarily through facts.

In time orientation, observe whether the client treats time as limited, structured, and precise, or as more flexible and abundant.

In goal orientation, consider whether the client tends to think more individually or collectively, and whether they focus more on the process or the outcome.

In organizational style, notice whether the client is more comfortable with consistent rules applied across the organization, or with flexibility and decentralized decision-making based on the needs of each business unit.

Also observe whether they are more energized by competition or collaboration.

In thinking style, notice whether the client moves from the big picture to the details, or from details to the big picture. Also observe whether they prefer to analyze information by breaking it down, or synthesize information by connecting different parts together.

Most importantly, trust is built when the coach and client create shared understanding from the beginning. Before going deeply into coaching topics, it is helpful to clarify the roles and responsibilities of both parties, as well as how the coaching process will work.

Coaching is like taking a long journey together. Before the journey begins, both travelers should understand who is responsible for what, where they may stop along the way, and what they may need during the journey. When the client has this clarity, the coaching relationship becomes safer, more grounded, and more trusting.

And when there is trust, the conversation can go deeper. The coach does not need to become an expert in every culture. But the coach does need to bring curiosity, respect, and the willingness to adapt.

In cross-cultural coaching, this may be one of the most powerful ways to help another person feel seen, understood, and ready to grow.

©Copyright - All rights reserved.

Atchara (Cara) is Founder and CEO of AcComm Group. She is a MCC and coach educator. She was named and awarded #1 Coach in Asia by Dr. Marshall Goldsmith—the world's most influential leadership thinker and executive coach.  ​She has helped leading organizations in Thailand and other countries develop their leadership and innovative people development programs. She has also successfully coached leaders at all levels during their leadership transition and in terms of people management strategies.

​Atchara is a pioneer who creates and develops simplified coaching processes for leaders at all levels. These processes have helped executives and leaders integrate coaching into their daily leading and management activities. Her innovative model has truly enabled the agility and transformation needed by modern organizations.

​Thai Version:

การโค้ชข้ามวัฒนธรรม: การปรับการสื่อสารเพื่อสร้างผลลัพธ์ที่ดีขึ้น

การสื่อสารในการโค้ชเป็นการสนทนาที่มีลักษณะเฉพาะ ไม่ใช่เพียงการถามคำถามที่ดี หรือการฟังอย่างตั้งใจเท่านั้น แต่ยังต้องอาศัยความยืดหยุ่น ความละเอียดอ่อน และความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับวิธีคิด วิธีทำงาน และวิธีสื่อความหมายที่แตกต่างกันของแต่ละคน

แม้แต่คนที่มาจากวัฒนธรรมเดียวกัน ความเข้าใจผิดก็ยังเกิดขึ้นได้ เมื่อเราต้องโค้ชผู้ที่มาจากภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน คำถามจึงยิ่งสำคัญขึ้นว่า โค้ชจะปรับการสื่อสารของตนเองอย่างไร เพื่อให้การสนทนาในการโค้ชมีประสิทธิผล ให้เกียรติ และเป็นประโยชน์ต่อผู้รับการโค้ชมากที่สุด

หนึ่งในสมรรถนะสำคัญของโค้ช คือความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพ และความไว้วางใจระหว่างโค้ชกับผู้รับการโค้ช วิธีหนึ่งที่ใช้ได้จริง คือการเรียนรู้ว่าผู้รับการโค้ชชอบสื่อสารและทำงานในรูปแบบใด

ตัวอย่างเช่น ผู้รับการโค้ชบางคนอาจชอบการสื่อสารที่ตรงไปตรงมา ชัดเจน และอิงข้อเท็จจริง เขาอาจพูดสิ่งที่คิดโดยไม่ลังเลหรือไม่อ้อมค้อมมากนัก ขณะที่ผู้รับการโค้ชบางคนอาจให้ความสำคัญกับความอบอุ่น การคำนึงถึงความรู้สึก และความละเอียดอ่อนในความสัมพันธ์มากกว่า เขาอาจรู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อโค้ชสื่อสารด้วยความใส่ใจ และแสดงความสนใจอย่างจริงใจต่อความรู้สึกของเขา

อีกวิธีหนึ่งที่เรียบง่ายแต่มีความหมาย คือการเรียนรู้เกี่ยวกับวันหยุดสำคัญ หรือโอกาสพิเศษทางวัฒนธรรมของประเทศผู้รับการโค้ช สิ่งนี้ไม่เพียงช่วยให้มีเรื่องพูดคุยอย่างเป็นธรรมชาติก่อนเข้าสู่ประเด็นงาน แต่ยังช่วยให้โค้ชวางแผนได้อย่างรอบคอบขึ้นด้วย เช่น ประเทศญี่ปุ่นมีช่วงวันหยุดยาวที่เรียกว่า Golden Week ซึ่งโดยทั่วไปอยู่ระหว่างวันที่ 29 เมษายน ถึง 5 พฤษภาคม จึงควรหลีกเลี่ยงการนัดหมายการโค้ช หรือการพูดคุยเรื่องงานที่สำคัญใกล้กับช่วงเวลาดังกล่าว

นอกจากนี้ การฝึกกล่าวคำทักทายง่าย ๆ ในภาษาของผู้รับการโค้ช ก็สามารถช่วยสร้างความอบอุ่นและความเชื่อมโยงได้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม โค้ชควรระมัดระวังไม่ด่วนเหมารวมว่า คนที่มาจากประเทศเดียวกันจะมีค่านิยม พฤติกรรม หรือวิธีคิดเหมือนกันทั้งหมด ดิฉันสังเกตว่า ผู้บริหารที่เคยใช้ชีวิตหรือทำงานในหลายประเทศ มักพัฒนาคุณลักษณะทางวัฒนธรรมในแบบเฉพาะของตนเอง สไตล์การสื่อสารของเขาอาจไม่ได้ถูกกำหนดจากสัญชาติเท่านั้น แต่ยังได้รับอิทธิพลจากการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน บุคลิกภาพ องค์กร และเส้นทางชีวิตของแต่ละคนด้วย

แนวทางที่เป็นประโยชน์ คือการสังเกตผู้รับการโค้ชด้วยความอยากเข้าใจ มากกว่าด้วยการคาดเดา

ในด้านสไตล์การสื่อสาร ให้สังเกตว่าผู้รับการโค้ชมักสื่อสารแบบตรงไปตรงมาหรือแบบอ้อม เป็นทางการหรือเป็นกันเอง ใส่ใจความรู้สึกของผู้อื่นเป็นหลัก หรือมุ่งเน้นข้อเท็จจริงเป็นหลัก

ในด้านมุมมองต่อเวลา ให้สังเกตว่าผู้รับการโค้ชมองเวลาเป็นสิ่งที่มีจำกัด ต้องมีโครงสร้าง และต้องตรงเวลา หรือมองเวลาอย่างยืดหยุ่นและมีพื้นที่พอสมควร

ในด้านเป้าหมาย ให้พิจารณาว่าผู้รับการโค้ชมักคิดในเชิงปัจเจกบุคคลหรือเชิงกลุ่ม และให้ความสำคัญกับกระบวนการหรือผลลัพธ์มากกว่า

ในด้านรูปแบบการทำงานในองค์กร ให้สังเกตว่าผู้รับการโค้ชคุ้นเคยกับกฎระเบียบที่ใช้ร่วมกันทั่วทั้งองค์กร หรือเปิดรับความยืดหยุ่นและการกระจายอำนาจในการตัดสินใจตามความต้องการของแต่ละหน่วยธุรกิจมากกว่า รวมถึงสังเกตว่าเขาได้รับพลังจากการแข่งขันหรือการร่วมมือมากกว่ากัน

ในด้านรูปแบบการคิด ให้สังเกตว่าผู้รับการโค้ชมักเริ่มจากภาพใหญ่แล้วค่อยลงรายละเอียด หรือเริ่มจากรายละเอียดแล้วค่อยเชื่อมโยงไปสู่ภาพใหญ่ และชอบวิเคราะห์ข้อมูลโดยแยกส่วนประกอบต่าง ๆ ออกมา หรือชอบสังเคราะห์ข้อมูลโดยเชื่อมโยงส่วนต่าง ๆ เข้าด้วยกัน

สิ่งที่สำคัญที่สุด คือความไว้วางใจจะเกิดขึ้นได้ดีขึ้น เมื่อโค้ชและผู้รับการโค้ชสร้างความเข้าใจร่วมกันตั้งแต่ต้น ก่อนจะเข้าสู่ประเด็นการโค้ชอย่างลึกซึ้ง ควรมีการพูดคุยให้ชัดเจนเกี่ยวกับบทบาทและความรับผิดชอบของทั้งสองฝ่าย รวมถึงกระบวนการการโค้ชว่าจะดำเนินไปอย่างไร

การโค้ชเปรียบเสมือนการเดินทางไกลร่วมกัน ก่อนออกเดินทาง ทั้งสองฝ่ายควรเข้าใจตรงกันว่าใครมีหน้าที่อะไร ระหว่างทางอาจหยุดพักหรือทบทวนกันตรงไหน และต้องเตรียมอะไรบ้างสำหรับการเดินทางครั้งนี้ เมื่อผู้รับการโค้ชมีความชัดเจน ความสัมพันธ์ในการโค้ชก็จะมีความปลอดภัย มั่นคง และน่าไว้วางใจมากขึ้น

และเมื่อมีความไว้วางใจ การสนทนาก็จะลงลึกได้มากขึ้น โค้ชไม่จำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญในทุกวัฒนธรรม แต่โค้ชจำเป็นต้องมีความอยากเข้าใจ ความเคารพ และความเต็มใจที่จะปรับตัว

ในการโค้ชข้ามวัฒนธรรม สิ่งนี้อาจเป็นหนึ่งในวิธีที่ทรงพลังที่สุด ที่ช่วยให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าเขาได้รับการมองเห็น ได้รับความเข้าใจ และพร้อมที่จะเติบโตมากขึ้น.

โดย ดร. อัจฉรา จุ้ยเจริญ - ICF Master Certified Coach

******************************